Eliza's blog

Op culinaire ontdekkingstocht op Chalkidiki

“Heb je toevallig zin in een culinaire ontdekking Eliza?” Mijn Griekse vriendin Melina stelt regelmatig uitnodigende vragen, en ook vandaag is ze weer op dreef. Een culinaire ervaring? In Griekenland? Natuurlijk! Melina werd geboren in het pittoreske dorpje Athytos op Chalkidiki, een schiereiland in het noordoosten van Griekenland dat bekend staat om haar goede lokale keuken. Melina’s vriendin Mary runt hier haar eigen gastenverblijf, Thalassokipos, en eens in de zoveel tijd besluiten we hier een weekje samen te ontspannen. Mijn bezoekjes aan Melina zijn ietwat voorspelbaar: elke keer weer weet ze mijn smaakpapillen te verrassen. Maar nooit zal ze me dezelfde gerechten voorschotelen.

We slenteren door de dorpskern van Athytos. Geuren komen me tegemoet. Vis, kruiden, maar ook de geur van zoete honing… Verwonderd kijk ik om me heen, naar de zee die schittert in de verte. En naar de Mount Athos, een onder de Grieken beroemde berg even verderop. Viskraampjes volgen elkaar op, naast me zie ik een typisch oude Griek aan zijn borrel nippen. Het water loopt me bijna in de mond wanneer Melina roept: “Hier moeten we zijn!” Een piepklein restaurantje gebouwd van grote keien ligt er uitnodigend bij. “Het echte vissersambacht kun je hier proeven,” verzekert ze me. “Maar ik heb een verrassend nieuwtje voor je: Chalkidiki staat meer nog dan de fijne vis bekend om haar honingproductie. Van maart tot mei halen we hier honing uit weidebloemen, in juni uit lindebomen en in augustus uit de kastanjes en pijnbomen. Tot slot gaan producenten in september nog aan de slag met honing van de heide.”

Terwijl mijn bord met verse vis arriveert, vertelt Melina honderduit over hoe ze als jong meisje ooit zelf een tijdlang werkte in de honingproductie op Chalkidiki. “Naaldbomen groeien op Chalkidiki vaak tot aan zee. En door de grote hoeveelheid bijen hier is dat maar wat goed voor de productie van honing op het schiereiland! Werken in de honingproductie van Chalkidiki is aanpoten, dat wel, maar dan heb je ook wat: een heerlijk product van eigen bodem. De honing van ons eiland is donkerder dan gebruikelijk van kleur en heeft vaak een lager suikergehalte. Toch doet dat de smaak niet af: het is net zo zoet als bijvoorbeeld tijmhoning. Iets minder zoet dan bloemenhoning, dat wel.”

Melina’s verhalen maken me wederom nieuwsgierig. Hoewel mijn in het zout ingelegde sardientjes zojuist erg smaakvol waren, wil ik nu niets liever dan een portie lokale honing proeven. Als toetje bestel ik een Griekse yoghurt met fruit en honing van eigen bodem. Ja, Melina weet me wederom te verrassen; dit is bijna perfectie te noemen… Zittend op het Griekse terrasje op Chalkidiki spreek ik met mezelf af dat ik haar verrassingen nooit meer voorspelbaar zal noemen.

Gerelateerde verhalen

Geen reacties

Laat een reactie achter